Mehriban Əliyeva: “Ölkəmizin və xalqımızın maraqlarını hər şeydən üstün tutacağam, Azərbaycana layiqincə xidmət etməyə çalışacağam”.

 

Vaxtın qələmini qıran dostum Elçin Mirzəbəylinin 50 yaşı tamam olur

 

Səhərin gözü açılmamış içimdə qıvrılanları tökməyə yer axtarırdım ki, bir xəbər başlığı məni yerimdə dondurdu – “Tanınmış jurnalistə ağır itki üz verib.”

 

“Allah xeyir versin! Qəşəngdir! Can sağlığı ilə otur! İçində şad günlər yaşa!”

 

İnsan həyatında bir çox şeylərlə fəxr edir: vətəni ilə, dövləti ilə, prezidenti ilə, idmançısı ilə, ailəsi ilə... Ancaq hər birimiz əməyimizə yüksək dəyər verildiyini görəndə daha çox qürurlanır, daha böyük həvəslə çalışmağa başlayırıq.

Düz 23 il öncə, bu gün fərman verildi. Azərbaycan Respublikasının Prezidenti Heydər Əliyevin bu fərmanının ardından Milli Məclis (Ali Sovet) də qərar verdi və müstəqil dövlətimizdə çox önəmli bir nazirlik fəaliyyətə başladı. Bu, Gənclər və İdman Nazirliyi idi. Bugünkü kimi yadımdadır ki, biz bu fərmanı necə müzakirə edirdik. O da yadımdadır ki, müxalif gənclər olaraq belə bir nazirliyin qurulmasına bir qədər şübhəylə yanaşırdıq.

Mənzil bölgüsü mərəkəsində adı ən çox hallandırılan 3 jurnalistdən biriyəm. Dostlar deyir, fikir vermə, baş qoşma. Deyirəm, elə olmaz, səslənən hər bir irad, qınaq, tənə, məzəmmət, ittiham öz cavabını almalıdır. Yox, hansısa fikrə cavabımız olmayacaqsa, cavab verə bilməyəcəyiksə, o fikirlərin həqiqət kimi qəbuledilməsi, ictimai rəydə oturması real olacaq.

Yox, indi sizə 19 illik kirayə həyatının çətinliklərindən danışmayacağam. Müstəqilliyi hələ gənc olan ölkəmin evsizlik ucbatından ailə qura bilməyən gənclərindən ar edərəm, çünki. Mən yenə bu mərhələni pis-yaxşı keçmişəm, onlar isə bu gözəl şəhərin görəsən hansı göydələnin dibində xəyallarına yas tuturlar. Bir də ki, bu dəyirman çox su apardı, mənə söz düşməz.  

Jurnalistəmsə, gərəkdir iyulun 20-də baş verən hadisədən mütləq yazam. Möhtəşəm hadisə oldu: Prezident ikinci dəfə Azərbaycan jurnalistlərinə mənzil hədiyyə etdi. 155+255=410.  Dörd yüz on nəfər qələm adamına daha rahat, daha səliqəli, daha yaxşı düşünmələri və yazmaları üçün böyük şərait yaradıldı. Onların arasında yaza masasına, kitab rəfinə həsrət qalan, masanı tapanda onu qoymağa otaq axtaran, kitab alanda rəf axtaran, şəraitsizlikdən kitabları yeşiklərdə çürüyən, kirayədə qaldıqları mənzilin sahibi ilə hər ayın sonunda dava-dalaş yaşayan, məvaciblə heç vaxt mənzil ala bilməyəcək istedadlı, qürurlu, peşəkar həmkarlarım var. 

Milli mətbuatımızın tarixi 1875-ci ildən – böyük maarifpərvər Həsən bəy Zərdabinin yaratdığı “Əkinçi” qəzeti ilə başlayır. 1877-ci ilədək iki həftədə bir dəfə olmaqla, cəmi 56 sayı işıq üzü görən “Əkinçi” qəzeti o dövr üçün böyük hadisə idi. Bu hadisə bir çox dünya ölkələrində hələ mətbuatın olmadığı bir vaxtda baş verdi.

“İctimai və siyasi məsələlər üzrə reportajlar və təhlillər vasitəsilə openDemocracy düyada gücə qarşı durmağı və demokratik müzakirələri həvəsləndirmək məqsədi güdür.” Bu fikirlər openDemocracy.net-in “Haqqında” bölməsində yer alıb.

Aşağı sinif şagirdləri olan 6-7 uşağın işğal tarixlərimizin üzərində baş sındırması məni mütəəssir etmişdi. Həmin uşaqlarla eyni avtobusda yol getdiyim üçün bir-birini “bağlamağa” çalışan məktəblilərin ermənilərin işğal etdikləri rayonlarımız haqda suallar verməsi diqqətimdən yayınmamışdı.

Axır vaxtlar başı qarışıq olan məmləkətimdə sapı özümüzdən olan baltaların quyuya atdığı daşların arxasınca küyə düşüb gedənlər yaman çoxalıb. Ar dərdi, namus dərdi çıxıb yaddan, hamı bir-birini alçaltmaqla, aşağılamaqla, hətta təhqir etməklə məşğuldur. Bizlər kəndçi olmağımızın “günah”ını nə məsələdisə ödəyib qurtara bilmirik. Belə də ki, mən bu ayrı-seçkiliyə yox demirəm. Kəndçisən otur yerində, sənin nə işin var müharibə gedən zonada yaşamadığın halda özünü güllə qabağına atıb, hansısa anası Dubayda nə qələt eləyənin balasının qoyub getdiyi daşı-kəsəyi qoruyursan? Adama deyərlər sənə nə düşüb?! Bə bilmirsən ki, o qələtlərdə qazanılan pullarla böyüyənlər bir gün gəlib boynuna minəcək?! Öl öldüyün yerdə, kartofunu, kələmini ək, üstünün tozunu-torpağını da gətirib Bakıya tökmə! Bə bilmirsən Bakı əslində paytaxt deyil, “impırtnılar”ın şəhəridir?! Burada ...açıq gəzmək olar, metroda ö(t)üşmək olar, küçədə, parkda qız basmarlamaq olar, hətta mavi də olmaq olar, amma kəndçi olmaq olmaz! 

Erməni vəhşilərinin Füzuli rayonunun Alxanlı kəndində yaşayan dinc sakinləri atəşə tutması və nəticədə azərbaycanlı nənə və nəvənin həlak olması  Ermənistana  çox  baha başa gələcək. İnanın, Azərbaycan dövləti, cəmiyyəti və əsgəri o mələklərin qanını yerdə qoymayacaq. Əmin olun, vandal düşmən bu itkinin 10 qat bədəlini ödəyəcək.

Dünyada ekoloji vəziyyətin gərginləşməsi, qlobal iqlim dəyişmələri, atmosferin çirklənməsi, təbiətə qarşı düzgün münasibətin olmaması insanların ekoloji baxışlarının yenilənməsini tələb edir. 

“ - Bayram bavam rəhmətə gedib. Kəndə getməliyəm.

Niyə? Kənddə adam yoxdumu? Getməsən olmazmı?

- Olmaz. Yuətə o girib. Mən nətər getməyim?”

 

"Jurnalist evi" üzərində oyun quran, hər gün bir siyahı tərtib edən həmkarlarımız üçün qısa xatırlatma

 

Biz dövlətdən istədik. İstəyimizi dilə gətirdik ki, problemimizi həll elə. Bu, bizim haqqımız idi. Çünki dövlət bizim dövlətimizdir və vətəndaşına sahib çıxması tam təbii bir haldır.

 

Dövlət siyasətini şantaj edənlərə cavab

 

ATƏT-in Minsk qrupu həmsədrlərinin regiona növbəti  sıradan səfəri sona çatdı. Bu səfər sözünün qarşısında təəssüf ki, sıradan sözündən başqa hansısa söz yerinə düşmür, ya da uyğun gəlmir. Ona görə sıradan ki, bu səfərlərin bir nəticəsi yoxdur.

 
1 səhifə 45-dən (dan) 1 2 3 4 5 > >>
 Xəbər lenti
24.08.2017
23.08.2017
 Arxiv
Avq.2017
Be.Ça.Çə.Ca.Cü.Şə.Ba.
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031   
 
2017 All right reserved www.azadinform.az Powered by Danneo